Wuj Krasnolud i Brama Opowieści - Kuba Sosnowski

Jako mała dziewczynka uwielbiałam baśnie. Zaczytywałam się na całego w opowieściach o magicznych stworzeniach, fantastycznych światach, gdzie dobro zawsze wygrywało w starciu ze złem. Potem, kiedy już dorosłam, nie miałam zbyt wiele czasu na sięganie po podobne publikacje, ale miłość do baśni i wyimaginowanych światów, pozostała gdzieś w głębi serducha. Dlatego w ostatnie wolne dni z największą przyjemnością sięgnęłam po iście baśniowe dzieło... Mowa o nowej książce dla młodych, autorstwa Kuby Sosnowskiego, która przywędrowała do mnie jeszcze przed świętami. Dzięki temu, mogłam na spokojnie zapoznać się z jej treścią i... zakochać na zabój!

Chyba każda mała dziewczynka chciałaby mieć takiego wujka, jakiego ma dziewięcioletnia Emka. Bowiem wujek Karol jest krasnoludem i wszędzie tacha ze sobą wielki topór. Wuj Krasnolud nade wszystko uwielbia jeść i ma specyficzne poczucie humoru. Jak się pewnie domyślacie, z obecności wujka pod dachem, mogą wyniknąć ciekawe sytuacje... Tak też się faktycznie dzieje. Dzięki krasnoludowi, nasza bohaterka przeżywa wiele przygód i ma nawet okazję poznać podziemny świat. Czy te przygody będą tylko i wyłącznie formą rozrywki, a może wielkim niebezpieczeństwem? Tego dowiecie się z książki Kuby Sosnowskiego. 

Bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie ta książeczka. W sumie nie spodziewałam się fajerwerków, wielkich zachwytów, lecz już po przeczytaniu kilku pierwszych stron, uśmiech sam cisnął mi się na usta. Jestem prze szczęśliwa, że takie dzieło pojawiło się na rynku wydawniczym. Sporo książek dla dzieciaków i młodzieży już przeczytałam, więc naprawdę bardzo trudno mnie zaskoczyć. W przypadku Wuja Krasnoluda miałam tylko problem... ze zbyt małą objętością powieści. Aż chciałoby się, by posiadała z tysiąc stron! Może będzie to motywacja dla twórcy ;) Niemniej, niezbyt przytłaczająca ilość kartek sprawia, że po lekturę chętniej sięgną ci czytelnicy, którzy na co dzień nie przepadają za czytaniem, a i młodsze pokolenie, pewnie jakoś sobie samo poradzi z poznawaniem przygód Emki. 

Kuba Sosnowski wykreował fantastyczny świat, który dopracował w stu procentach. Wszystko do siebie pasuje, jest na swoim miejscu i nie odstaje od reszty. Pozytywnie zaskoczyła mnie ilość nowych, fantastycznych stworów, które Emka ma okazję ujrzeć na własne oczy. Świadczy to o wielkiej wyobraźni autora, której nie wolno zmarnować ;) Takie urozmaicenia książki sprawiają, że młode pokolenie zdecydowanie chętniej czyta i nie grymasi nad nową lekturą. Do głównych bohaterów też nie mogę się przyczepić, ponieważ zostali nakreśleni w sposób odpowiedni. Aczkolwiek, żadna postać nie jest zbytnio idealizowana, wysuwana na piedestał kosztem zrzucenia reszty na boczne tory powieści.

Dzięki książce Wuj Krasnolud, mogłam chociaż na chwilę przenieść się wspomnieniami do lat szczenięcych, na nowo odkryć radość płynącą z czytania bajek i fantastycznych opowiastek. Chciałabym, by podobne książki pojawiały się na rynku częściej. Oczywiście autorowi gorąco kibicuję i czekam na kolejne, pewnie równe udane dzieło dla dzieci i nie tylko.

                                                                                                        

 

Tytuł: Wuj Krasnolud i Brama Opowieści

Autor: Kuba Sosnowski

Wydawnictwo: Solis

Oprawa: miękka

Jedna z piękniejszych powieści tej wiosny – „Po dobrej stronie” Spencera Quinna

„Po dobrej stronie” to poruszająca historia kobiety, która mimo okaleczeń duszy i ciała wyrusza w podróż w głąb kraju i samej siebie. Nie zdając sobie z tego sprawy, zaczyna swoistą autoterapię. Pewnego dnia spotyka na swojej drodze nietypowego towarzysza… Czy będzie on zapowiedzią zmian?

Tę książkę polecają sami mistrzowie, pisząc o niej tak: „Błyskotliwa. Emocjonalna, a zarazem przemyślana w najdrobniejszych szczegółach. Zakochałem się w tej powieści” – Stephen King; „Nie można jej przegapić” – Harlan Coben.

Zamów książkę w przedsprzedaży w najlepszej cenie już dzisiaj!
Empik: http://bit.ly/PoDobrejStronieEmpik
Świat Książki: http://bit.ly/PoDobrejStronieSK

Bohaterka „Po dobrej stronie” jest postacią stworzoną przez Petera Abrahamsa, bestsellerowego amerykańskiego pisarza ukrywającego się pod pseudonimem Spencer Quinn. Pisarza, na którego koncie znalazło się już kilkanaście książek: zarówno powieści dla młodzieży, jak i kryminalnych i sensacyjnych, wraz z niezapomnianą serią o Checie i Bernim.

LeAnne Hogan – niegdyś żołnierz, ceniona, świetnie wyszkolona, obdarzona prawdziwym powołaniem. Dziś ledwie pamięta swoją ostatnią operację wojskową, w której straciła oko; niemal bezustannie towarzyszy jej nieufność wobec innych i siebie samej. LeAnne znów chce mieć poczucie pełnej kontroli, nie szuka pomocy ani nie dopuszcza jej do siebie. Tymczasem wszystko wymyka jej się z rąk, a świat wydaje się miejscem obcym i groźnym. 

Jeden z kolejnych, tak podobnych do siebie dni stawia na jej drodze bezpańskiego psa: wielkiego, czarnego i nieco przerażającego. Z czasem każde z nich stanie się dla drugiego opiekunem i towarzyszem. Wcześniej jednak LeAnne zapuka do drzwi matki swojej zmarłej przyjaciółki, gdzie dowie się o kolejnym nieszczęściu w tej rodzinie. Czy LeAnne odnajdzie się w swojej nowej misji?

Powieść „Po dobrej stronie” Spencera Quinna ukaże się 24 kwietnia nakładem wydawnictwa Insignis.

Steve Jobs jakiego nie znaliśmy!

Osobiste i unikalne spojrzenie na twórcę Apple przez pierwszą żonę i matkę dziecka, do którego przez wiele lat się nie przyznawał. 

Już 24 kwietnia „Nadgryzione jabłko. Steve Jobs i ja. Wspomnienia” ukaże się w polskich księgarniach nakładem wydawnictwa Kompania Mediowa

Steve Jobs to niezwykła postać, która zostawiła trwały ślad w rozwoju ludzkości. Człowiek realizujący się poprzez technologię i odważnie kroczący własną drogą. Chrisann Brennan poznała go jeszcze w szkole średniej, odnajdując pod jego szorstką powierzchownością wartości często niezauważane przez innych: otwarty umysł, błyskotliwość, wizjonerstwo. Brennan pociągały w Jobsie przede wszystkim jego uduchowienie, młodzieńczy zapał i idealizm. Te cechy obudziły w autorce zauroczenie, które z czasem przeszło w miłość. Ale geniusz miał też swoje ciemne strony, o których Brennan nie boi się wspominać. Chłód, nieobecność i zamykanie się w sobie to także część osobowości Jobsa.

"Nadgryzione jabłko" to przede wszystkim intymne i szczere wspomnienia kochanki, żony i przyjaciółki. Książka ukazuje czytelnikowi ludzki wymiar osoby Jobsa i odkrywa na nowo tajemniczą postać twórcy Apple.

“Po co i dla kogo Jobs przerabiał Dylana? Jak często lądował w czarnej dziurze i co go w nią wciągało? Jaki był prywatnie komputerowy mistrz Steve Jobs? Jego pierwsza miłość dała się namówić na książkę. Trzymacie w ręce połączenie małżeńskiej terapii z zapiskami kobiety zafascynowanej geniuszem ukochanego mężczyzny. „Był samotnikiem i niewiele mówił, posługiwał się piosenkami, by zrozumieć i opisać swój świat”.

Jarosław Kuźniar, dziennikarz onet.pl

“Ta książka to prywatna historia kobiety, która kochała człowieka pełnego sprzeczności. Była jego przyjaciółką, partnerką, matką jego pierwszego dziecka, którego się wyrzekł. W obliczu osobistego i zawodowego kryzysu, wraca do wspomnień i choć to nie bajka o królewiczu na białym koniu, to jednak pozwala jej się odrodzić. Dlaczego? Sprawdźcie jak smakuje jabłko zerwane przez Chrisann, które nadgryzła jako 17 latka.”

Olga Kozierowska, działaczka społeczna, Fundacja Sukcesu Pisanego Szminką

Książka ukaże się 24 kwietnia nakładem wydawnictwa KOMPANIA MEDIOWA

Saga księżycowa. Księżycowy blask/Księżycowy czar - Marah Woolf

Jeśli lubicie czytać książki młodzieżowe, to seria księżycowa powinna znaleźć się na waszych półkach. Ja, chociaż nie mam naście lat, bardzo lubię sięgać po takie lekkie, niezobowiązujące czytadła. Czasem warto oderwać się od codzienności, od zmartwień, obowiązków. Oczywiście nie zawsze trafiam na udane książki młodzieżowe, bo akurat ten gatunek rządzi się swoimi prawami. Czy niniejsza saga mnie rozczarowała? Czy obydwa tomy będę mogła wam polecić? Zdecydowałam się na recenzję dwóch książek w jednym wpisie, bo tak wydaje się być logiczniej ;) Ale ok, przechodzę już do sedna sprawy, czyli do napisania wam swoich spostrzeżeń na temat nowych lektur.

Emma traci mamę. Jest jej bardzo trudno rozpocząć nowe życie, chociaż na chwilę zapomnieć o bolesnej stracie. Nieszczęśliwy wypadek przekreślił wszystkie plany i marzenia, doprowadził do tego, że Emma musiała się przeprowadzić. Teraz próbuje funkcjonować normalnie pod opieką wujka, w Szkocji. Rodzina przyjmuję ją ciepło i z wielką radością. Pewnie dlatego dziewczyna powoli przyzwyczaja się do nowej sytuacji, próbuje stanąć twardo na nogi. Poznaje też Caluma - tajemniczego, niedostępnego chłopaka, który bardzo ją fascynuje. Jesteście ciekawi, czy zauroczenie przerodzi się w coś więcej? Z jakimi problemami będzie musiała się zmagać ta dwójka młodych ludzi? Jeśli tak, to zachęcam was do lektury obydwóch tomów serii. 

 Bardzo, ale to bardzo spodobały mi się okładki obydwóch tomów. Są jak dla mnie przeurocze, wcale nie przypominające obwolut książek dla młodzieży. Na półce wyglądają mega elegancko, przynajmniej takie jest moje zdanie ;) Ale oczywiście nie o sam wygląd książek chodzi. Jak prezentuje się zawartość? Cóż, mogło być lepiej, chociaż nie jest też tragicznie. Wiecie, z młodzieżówkami bywa różnie i tutaj nie należy spodziewać się fajerwerków. Niemniej, autorka powinna dbać o to, by czytelnik jednak był zaskoczony. W serii księżycowej, najbardziej przeszkadzała mi kiepska kreacja bohaterów... Spodziewałam się bardziej... mądrych postaci, a nie takich naiwniaczków do potęgi "entej". 

Emma strasznie denerwowała mnie swą naiwnością i bezradnością. Sytuacja wygląda identycznie w przypadku Caluma. Nie lubię, nie trawię idealizowania bohaterów. Wszak ideały po świecie nie chodzą, a już na pewno sama nim nie jestem. Dlatego lubię czytać o ludziach, którzy mają jakieś wady i nie są we wszystkim najlepsi. Tutaj Emma przeżywała katastrofę gdy zachorowała, a kiedy miała się wyprowadzić z USA i wyruszyć do Szkocji, nową sytuację przyjęła tylko delikatnym zdenerwowaniem. Gdzie tu logika? :) Akcja też nie ma jakiegoś wartkiego tempa i miejscami wlecze się niemiłosiernie. Chciałoby się czegoś więcej, czegoś zaskakującego, nieco innego. Niestety, autorka nie wykorzystała potencjału, który jakby nie było, drzemie w książce z pewnością. Tak więc może was saga księżycowa zauroczy, bo dla mnie jest nieco niedopracowana. 

                                                                                                         

 

 
Tytuł: Księżycowy blask/Księżycowy czar
Autor: Marah Woolf
Wydawnictwo: IBIS
Oprawa: twarda 

Woodwalkers. Tom 1/Tom 2 - Katja Brandis

Dawno nie pisałam wam o książkach z gatunku fantasy, a przecież takie lubię najbardziej i w sumie najchętniej czytam. Dziś chciałam wam pokazać dwie powieści, a właściwie dwa tomy serii, która już jakiś czas temu została przeze mnie przeczytana. Niestety normalne obowiązki, szkoła, uniemożliwiły mi podzielenie się z wami opinią na temat niniejszych publikacji. Fakt, przypadły mi do gustu i to już mogę wam zdradzić na samym początku tego wpisu. Pierwszą część serii dosłownie pochłonęłam i nie miałam żadnych obaw przed sięgnięciem po drugi tom. Ale zacznę od początku, czyli od nakreślenia wam delikatnie fabuły książek. Oczywiście bez zdradzania wielu szczegółów :)

Szkoła w której rozgrywa się akcja powieści, mogłaby się wydawać zupełnie normalną placówką, ale tylko z pozoru. Bowiem w Cleawater High uczą się tzw. woodwalkers, przemieńcy, zwierzęta, które potrafią zamieniać się w ludzi. Do takich woodwalkers należy Carag. Chłopak większość swojego życia spędził w lesie, gdzie żył wspólnie z mamą i siostrą pod postacią pumy. Kiedy rodzeństwo podrosło, ich mama zaczęła pokazywać dzieciakom jak funkcjonują ludzie. Carag tak zafascynował się "innym światem", że postanowił zmienić swoje dotychczasowe życie. Opuścił bliskich i zamieszkał z rodziną Ralstonów. Nowi opiekunowie Caraga nie zadawali chłopcu zbyt wielu pytań. Po prostu kiedyś wyszedł z lasu i... to by było na tyle. I tak mieszkał sobie spokojnie Carag u Ralstonów do momentu wizyty niejakiego Millinga. Wtedy wszystko uległo zmianie... Carag trafia do szkoły dla takich jak on, a na miejscu przeżywa sporo przygód. Będzie oczywiście sporo niebezpieczeństw! Czy chłopak wyjdzie z tego cało? O tym przeczytacie w tych dwóch fantastycznych książkach. 

Sporo powieści w podobnym stylu już czytałam, więc naprawdę bardzo ciężko jest mnie czymś zaskoczyć. Rozumiem, że przecież nikt mi tutaj nie będzie wymyślał nie wiadomo czego, ale przedstawić pewne sytuacje w inny, ciekawszy sposób... Hmm, czemu nie! Po kilku pierwszych stronach Przemiany Caraga wiedziałam, iż trafiłam na naprawdę bardzo ciekawą, unikatową, wciągającą opowieść dla młodzieży. Zdaję sobie sprawę, że starsi czytelnicy, czy ci, lubiący bardziej wyszukane powieści, nie będą specjalnie zaskoczeni, lecz z pewnością nie przeżyją ogromnego rozczarowania. Podczas poznawania lektury czuć lekkość w piórze autorki. Wszystko też jest idealnie dopracowane pod względem sensu powieści. Przynajmniej ja się w treści nie gubiłam.

Bardzo spodobała mi się kreacja bohaterów. Oczywiście prym wiedzie Carag, któremu nie miałam nic do zarzucenia. Chłopak postępował mądrze jak na swój wiek, kierował się i sercem i rozumem. Naturalnie przygód miał sporo, ale jakoś umiał sobie poradzić ze wszystkimi przeciwnościami losu. Obydwa tomy cyklu Woodwalkers nie były przewidywalne, praktycznie każda strona była dla mnie niespodzianką. Super, że powstają kolejne części. Sama po nie sięgnę i mam nadzieję, że będą równie udane. Niby z kontynuacjami często bywa tak, iż następne tomy nie pokrywają się ze wspaniałością pierwszego. Tutaj sytuacja wygląda zupełnie inaczej, dlatego serię Woodwalkers gorąco wam polecam. 

                                                                                                   

 

 

Tytuł: Woodwalkers. Przemiana Caraga / Niebezpieczna przyjaźń

Autor: Katja Brandis

Wydawnictwo: IBIS

 Oprawa: twarda

 

Martwe dziewczyny - Graeme Cameron

Kryminały to zdecydowanie nie mój ukochany, ulubiony gatunek, po który sięgam bez cienia wahania. Należę do osób czytających różności, lecz z pewnym zastanowieniem. Kryminały ostatnio jakimś cudem do mnie trafiają, a przecież za nimi nie przepadam. Moce tajemne, czy co? :) Jak zwał, tak zwał... Martwe dziewczyny przeczytane i dziś mogę już zdradzić wam na temat tej książki coś więcej niż zwiastuje opis na okładce. Bo sami doskonale wiecie, że z tyłu obwoluty wszystko może się wam podobać, a wnętrze rozczaruje na całego. Jak u mnie sytuacja wyglądała? Czy dzieło Graeme Cameron przypadło mi do gustu? O tym w dalszej części recenzji...

 Seryjny morderca grasuje i pokazuje na co go stać. Policyjna obława ma mu w tym przeszkodzić, lecz nic nie jest takie proste. Kilku funkcjonariuszy podczas tej akcji zostaje zabitych, a detektyw Alisha Green zostaje poważnie ranna. Kobieta ma w sobie jednak ogromną siłę i już po dwóch miesiącach powraca do pracy. Teraz ma nowy cel - złapać szaleńca! Niestety ci, którzy gdzieś tam może go widzieli, znają jego twarz, w zaskakujących okolicznościach żegnają się z życiem. Jak to? Dlaczego? W jaki sposób? Pytania piętrzą się, a szukanie na nie odpowiedzi, z pewnością przysporzy pani detektyw mnóstwo problemów. Sprawę komplikuje kiepskie zdrowie Alishy, jej kłopoty z pamięcią dają się we znaki. Kobieta nie wie już, czy to co przeżyła było tylko fantazją, czy prawdziwym zdarzeniem. Czy morderca zostanie schwytany? 

Żaden ze mnie spec od kryminałów, ponieważ takowych nie czytam namiętnie, ale jeśli coś podobnego, w jakiś tajemniczy sposób mnie zaciekawi - czemu nie! Martwe dziewczyny zapowiadały się naprawdę ciekawie, miałam wielką chrapkę na książkę Cameron praktycznie od momentu, gdy pojawiła się w zapowiedziach. Ale, ale... Mój zapał do czytania tejże książki opadł gdzieś po zapoznaniu się z połową kartek. Później wszystko stało się mega chaotyczne, trudno zrozumiałe, zamotane, pokręcone na całego. I chociaż Martwe dziewczyny starałam się czytać w skupieniu i z wielką uwagą, no niestety, strasznie się gubiłam i nie mogłam w powieści znaleźć sensu. Szkoda, bo początek, a właściwie połowa, była mega udanym czytadłem. 

Mam wrażenie, że książce brakło bardziej rozbudowanej części obyczajowej. Gdyby takowa była faktycznie nakreślona porządnie, z rozwagą, być może Martwe dziewczyny byłyby bardziej do ogarnięcia dla zwyklaka, a nie tylko dla fana kryminałów. Oczywiście to tylko moje marudzenie i domysły ;) Bo już kreacja głównej bohaterki, pani detektyw, bardzo mi się podobała i to od samego początku do końca. Reszta postaci jakoś nie zapadła mi szczególnie w pamięć. Nawet ten morderca "zjechał" gdzieś na boczne tory powieści. Szkoda, że Martwe dziewczyny nie były tak doskonałe jak myślałam. Niemniej, nie będę wam kryminału odradzała. Zawsze możecie przeczytać ;)

                                                                                                      

 

Tytuł: Martwe dziewczyny

Autor: Graeme Cameron

Wydawnictwo: Harper Collins Polska

Oprawa: miękka

Liczba stron: 304

 

Zostań WYMIATACZEM! Dziś premiera wyjątkowej książki Matthew Syeda

Matthew Syed naprawdę nieźle wymiata. Swoimi osiągnięciami potwierdza, że sport czy pisanie są nie wyłącznie domeną naturalnie uzdolnionych i że praktycznie wszystko można wytrenować. Syed to dwukrotny mistrz olimpijski w tenisie stołowym (a przyszedł na świat w rodzinie bez tradycji sportowych, sam też nie przejawiał sportowych uzdolnień), wzięty myśliciel, publicysta, autor bestsellerów, m.in. wydanej w Polsce książki „Metoda czarnej książki”, i rozchwytywany mówca. Okazuje się, że tego wszystkiego się… nauczył!

Przeczytaj fragment już dzisiaj!
https://issuu.com/insignis/docs/ms_yaa_pl_3_issuu

W swojej książce WYMIATASZ! – adresowanej do dzieci i młodzieży, a także do rodziców – Matthew Syed pisze, że mózg jest zdumiewającym, elastycznym i plastycznym narządem. Można go trenować i przez ten trening, wymagający rzecz jasna pewnej dozy cierpliwości, samozaparcia i uporu, stawać się o wiele lepszym w dziedzinach, w których chcielibyśmy osiągać więcej lub które sprawiają nam trudność, a musimy w nich być po prostu dobrzy: od sportu po matematykę, od muzyki po pisanie wypracowań, od nauki szybkiego czytania po poprawianie czasów treningów biegowych.

Dzięki książce przekonamy się, że ćwiczenie umysłu prowadzi do zdumiewających rezultatów i jeśli tylko nastawimy się na rozwój (to jeden ze stanów naszej wewnętrznej motywacji), połowę drogi do sukcesu będziemy mieli już za sobą. Dowiemy się, jak trafić na ścieżkę „wymiatacza” (przeciwieństwo „przeciętniaka”), która powiedzie przez przejściowe trudności do celu (sukces – choć wmawia się nam inaczej – nie przychodzi bez wysiłku!): do stania się wyjątkowo dobrym się w czymś, na czym nam zależy (albo przynajmniej o wiele lepszym, niż jesteśmy obecnie).

Książka WYMIATASZ! prezentując – często w zabawny sposób – liczne mądre i przemawiające do wyobraźni przykłady oraz zachęcając do nastawienia się na rozwój, znakomicie motywuje i dodaje wiary w siebie – szczególnie dzieciom i młodzieży, która wątpi w swoje możliwości i nie obawia się je rozwijać; pomaga przezwyciężyć własne mentalne ograniczenia, oswaja popełnianie błędów i wyrabia cierpliwość oraz upór w spełnianiu marzeń.

„Wymiatasz!” to książka uwielbiana przez dzieci i młodzież, ale także dorosłych; numer jeden list bestsellerów w Wielkiej Brytanii.

Książkę można zamówić tutaj:
Empik: http://bit.ly/wymiatasz
Świat książki: http://bit.ly/WymiataszŚK